maroommatum

ที่หายไป 2 - 3  วัน....ถูกใช้ให้ตามไปดูโรงงานที่ต่างจังหวัด.....ไปก็งั้นๆถือซะว่า
ไปเที่ยวมั้ง....( แต่ไม่ได้ไปเที่ยวในที่ที่อยากไปเลย )

วันแรก....ออกตอนเที่ยงแล้วไปนครสวรรค์...แวะดูโรงงานในเครือ....ดูดีกว่าที่ที่
เราทำซะอีก   ออกจากโรงงานก็ไปบ้านพัก...ไฟดับ.....ออกไปข้างนอกเดิน
เล่นที่บิ๊กซี....ใหญ่มากๆ ของก็เยอะ.....ได้รองเท้ามาู่คู่นึง

วันที่สอง...ออกตั้งแต่หกโมงกว่า....ไปแม่สอด....ถึงแม่สอดประมาณสิบโมงนิดๆ
ตะลุยดูโรงงานทั้งหมด 8 ที่.....ได้เจอคนหน้าแปลกและแปลกหน้าเยอะแยะ...
ได้ยินได้ฟัง....ความเห็นหลากหลาย.....เห็นด้วยกับบางความเห็น....ขัดแย้งกับ
บางคำพูด.....เบื่อหน่ายกับสิ่งที่ต่อกรด้วยไม่ได้.....รำคาญกับเหตุการณ์ประจำ
ที่ไม่สามารถไปเปลี่ยนมันได้.....เฮ้อ.....

เมาทั้งขาไปขากลับ...แต่ขากลับได้กินยา...เลยนั่งหลับไปตลอดทาง แต่หลับๆ
ตื่นๆนะ..... ก่อนกลับแวะที่ตลาดริมเมย ( ตลาดชายแดนมั้ง ) เค้าืซื้อปูพม่ากันเป็น
ปูไข่....โล 70 - 80 บาท .... มีคนไทยขายด้วย...เค้าว่าเค้าเป็นไทยคนเดียวที่
ขายอยู่  ขายโล  140 - 150 บาท.... สภาพปูพม่าที่คนไทยขายตัวใหญ่กว่า

มีคนบอกว่าตาชั่งของพม่าจะไม่ครบ 10  จะมีแค่ 8 หรือ 9  ไม่รู้เหมือนกันว่าจริงเปล่า

และมีแวะอีกจุดคือตลาดมูเซอ...ของเพียบ...ราคาถูกด้วย...มีคนจากข้างล่างมาซื้อ
ของเยอะๆเอาไปขายข้างล่าง  และที่นี่เจอพระนักเทศน์ด้วยที่แหล่คู่กับสามเณรอ่ะ
....จำชื่อไ่ม่ได้ค่ะ  

กลับไปถึงที่พักก็ดึก.....เค้าให้ช่วยทำปู.....  ไม่ช่วยหรอก....ปูเป็นๆ ให้หักก้าม
ทำไม่ลง....เลาะกระดอง...กรรเชียงกระดิกๆ...แล้วสับมัน...
( แต่ก่อนหน้านี้เมื่อเด็ก....เคยทำกบมาแล้ว...ตอนนั้นยังไม่รู้สึกรู้สาเรื่องบาปบุญ
คุณโทษ  ส่วนปูก็ทำเป็นปูม้า มันตายแล้วนิ....) 

วันรุ่งขึ้นนึกว่าจะได้กลับเข้ากรุงเทพ...ที่ไหนได้....ไปต่ออยุธยา....โรงงานอยู่ใน
นิคม....ว่าโรงงานเราเหงาแล้วนะ.....ที่นี่เหงากว่าอีก....เงียบ.....มากๆๆๆ......
กลับถึงกรุงเทพก็เย็น.....กว่าถึงบ้านก็ใกล้ค่ำ.....กินมาม่า...กะลูกชิ้น.....
อีกสักพัก....ไฟก็ดับ...........เซ็งอ่ะ

ปล.ร้านอาหารที่แม่สอด....แถวตลาดมั้ง...ชื่อร้านกวางตุ้ง...อร่อยนะ...