maroommatum

กินข้าวเสร็จแล้วพร้อมรบ... ไม่ใช่พร้อมที่จะเม้าท์ต่อ เมื่อวันก่อนประมาณ 2 วันที่แล้ว ไปกินส้มตำทะเลมา (ไม่ใกล้ไม่ไกล ก็ที่โรงอาหารบริษัทนั้นแหละ )

ก่อนหน้านี้เคยลองกินตำอย่างอื่น รวมถึงซุปเห็ด ผลปรากฏว่า ท้องเสีย....แต่ก็ไม่เข็ด งวดนี้เลยขอลองตำทะเล เห็นคนอื่นนั่งกินกันซู้ดซ้าด ได้ใจ....

กินไปไม่ทันข้ามคืน .....ท้องก็เสียนะซิ สงสัยไม่ถูกกับที่นี่กินทีไรเสาะท้องทุกที

ทำให้วันรุ่งขึ้นก็ไปทำงานไม่ได้ เล่นถ่าย 2-3 ครั้ง หมดแรง......โทรไปลางานและฝากงานนิดหน่อย พร้อมย้ำมีไรก็ให้โทร น้องๆๆ ก็ดีใจหาย เงียบกันไปเลยไม่มีใครโทรมากวนเล้ย ...... วันนั้นงีบแล้วงีบอีก ......เพราะมันเพลีย...ว่าจะไปหาหมออยู่เหมือนกัน พอตื่นอีกทีตอนบ่าย โรคเก่าก็กำเริบ...... โรคอะไรนะเร้อ... ^_^ ก้อโรคขี้เกียจไง มาทักทายกันได้ ว่าจะขับรถไปให้หมอดูใจซะหน่อย... เฮ้อ.....อด....

วันถัดไปก็ไปทำงานตามปกติ.....คนทำงานบริษัทอื่นๆ โทรมาตามงานก้อคุยเคลียร์งานกันตามปกติ .... แหม ดันมาทักว่าไปหางาน.... สมัครงานที่ใหม่มาเหรอ.......ปัดโธ่เว้ย ไxxพวกนี้มันเป็นอะไรกันวะ ไม่ทักอย่างอื่นบ้างเลย เดี๋ยวก็สนองซะหรอก ยิ่งช่วงนี้ยิ่งเบื่อๆเซ็งๆอยู่ด้วย....เฮ้อเบื่อๆๆๆๆๆๆ.........อยากไปเที่ยวจังเล้ย......

ปีใหม่เพื่อนๆก็ไปเที่ยวกันหมด ..... ยังไม่รู้จะไปไหนดี ( คุ้นๆๆนะประโยคนี้ ) หรือเป็นเพราะอายุน้อยลง .... หรือว่ากระเป๋าเล็กลง สงสัยทั้ง2อย่าง....เก็บเงินดีกว่า... ไม่ได้เที่ยวตอนปีใหม่ ไว้ไปตอนสงกานต์แทนก็ได้ ( ไม่เป็นไรปลอบใจตัวเองก็ได้...)

ปีนี้ทำไมบริษัทยังไม่แจ้งวันหยุดประจำปีซะทีนะ.... คนอื่นๆเค้าได้กันตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว แพลนไปเที่ยวกันถึงไหนๆๆๆ กันแล้ว ( คิดช้ากันจริง จริ๊ง )

คืนนี้มีอะไรน่าดูบ้าง...... คิดๆๆ.......เออนึกขึ้นได้เมื่อคืนใครได้ดูเจาะใจบ้าง...ชอบจังเลยอ่ะ พระท่านเทศน์เก่งมากๆๆเลย ( เราชอบฟังพระพยอมด้วย เมื่อตอนอายุน้อยกว่านี้มากๆๆๆ ได้ไปแค้มป์ที่วัดสวนแก้วด้วยละ ตอนนั้นค้างคืนด้วยแต่จำไม่ได้ว่ากี่คืน.... อืม.. อาจจะ1อาทิตย์ละมั่ง..... )

ตอนนั้นได้ไปถอนหญ้าด้วย ... หญ้าแห้วหมูนะ ท่านบอกไว้ สนุกมากๆๆเลยได้ทำกิจกรรมหลายอย่าง อากาศ บรรยากาศดี๊ดี..... เฉพาะตอนกลางวันนะ ตอนกลางคืนไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ก็น่าจะรู้ๆๆกันอยู่นะว่าทำไม .........( คงไม่ต้องให้ชี้แจงแถลงไขหรอกนะ..........กุ้งยังเรียกเราว่าเพ่เลย )

ตอนกลับจากวัดได้ของที่ระลึกมาด้วย เป็นกระปุกออมสินทำจากไม้ไผ่.... ไม้ไผ่ทั้งดุ้นเลย.... ไม่มีที่เปิด มีแต่ช่องให้หยอดอย่างเดียว...... ถ้าจะเอาออกก็ต้องผ่าเหมือนเวลากินข้าวหลามนะ....... รู้สึกว่าเราไม่ได้หยอดมากนะ แต่หายไปไหนแล้วไม่รู้เหมือนกันจำไม่ได้ เพราะพอเรียนจบก็ย้ายหอหึหึ ไม่รู้เก็บมาด้วยหรือเปล่า....

ความตั้งใจที่อยากจะเขียนไดอารี่ หรือเพ้อเจ้อไปตามประสา เพราะได้ไปอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง คนญี่ปุ่นเขียน ( บันทึกมาราธอน ) อ่านแล้วก็รู้สึกดี แต่เราคงทำไม่ได้อย่างคนเขียนเค้าหรอก..... เค้าบันทึกเป็นเล่มๆๆๆๆ เยอะมากๆ ในหนังสือเค้าแนะนำให้ใช้ปากกาเขียนเพราะมันให้อารมณ์ดี แต่ด้วยความที่เราเขียนไม่ค่อยสวย ( จริงๆ อ่านไม่ได้เลยต่างหาก จับหัวกับหาง กระตุกปุ๊บ....ก็ได้เส้นยาว......) ที่สำคัญยิ่งเขียนยิ่งปวดนิ้วกับมือมากๆๆ

ไปก่อนดีกว่าแล้วจะมาเขียนใหม่